Het leven in de banda

Vanavond kreeg ik Charles op bezoek. Hij coördineert vrijwilligersprojecten van Counterparts/SYPO. Vanaf het eerste uur is hij betrokken. SYPO is in 2003 begonnen met de oprichting van het Yoghurtproject. Hierin worden drachtige Friese koeien aan vrouwen gegeven die een weeskind op willen nemen. Daarna zijn er nog vele projecten gestart en Charles heeft het er erg druk mee. Het is een man met veel idealisme, geduld en hart voor zijn land. Van oorsprong is hij journalist. Vanavond nam hij rustig de tijd om me te informeren over de mogelijkheden die ik kan gaan onderzoeken. De komende week zal ik diverse projecten bezoeken en inventariseren wat er nodig is op gebied van computeronderwijs. Morgen staat er een bezoek gepland bij het YMCA ;-( hier in Mukono).

Ik heb vanmorgen een filmpje gemaakt van het guesthouse Besaniya. Het is een beetje lang geworden maar het inkorten is vooralsnog mislukt. Ik heb inmiddels een paar pogingen ondernomen om de kwaliteit van het filmpje verhogen, maar ben er niet in geslaagd. Voor degenen die het desondanks interessant vinden, heb ik het toch maar laten staan. Let wel, tekst en beeld lopen niet synchroon. Zie het filmpje.

Bellen

Telefonie
Uganda (en de rest van Afrika) heeft de stap van vaste telefonie overgeslagen. Iedereen heeft hier eigenlijk wel een mobieltje en er wordt te pas en te onpas gebeld. Er is overal verbinding, zelfs in de wildparken! Het plaatsen van een grote mast gaat hier dan ook veel gemakkelijker dan we in Nederland gewend zijn.
Ik heb een Ugandese simkaart gekocht en mijn nummer is 00256 789 673 634. Het bellen vanuit Nederland kan heel goedkoop als je een 0900-nummer gebruikt. Daar zijn er verschillende van en op dit moment lijkt het goedkoopste Belbazaar.nl Je kunt van een vast Nederlands nummer naar mobiel in Oeganda bellen of van een mobiele telefoon. Het is voor beide 0,9 cpm. Wil je bellen naar Uganda, toets dan 0900-0822. Je krijgt dan een mededeling hoeveel het gesprek per minuut kost. Dan kun je daarna een nummer toetsen (de mijne bijvoorbeeld ;-)). Je moet afsluiten met een # en niet met de groene knop de verbinding maken. Doe je dat wel, dan gaat het meteen via de gewone verbinding en kost het vele malen meer (thx Nico voor het uitzoeken!). Een smsje kost gemiddeld 0,50 cent (zie tarieven)

Van Kampala naar Mukono

Alhoewel ik nog een nachtje zou blijven in het guesthouse in Kampala, veranderde het plan aan het eind van de middag. Henk, sinds kort ook verbonden aan ICU en aan Counterparts, kwam onverwachts binnen. Hij woont in het guesthouse in Mukono, heeft een eigen auto en bood een lift aan. Dat was aantrekkelijk want dat scheelde me de rit met de taxi de volgende dag. Snel spullen gepakt en samen met een andere vrijwilliger zat ik ineens gisteravond in Mukono. Het guesthouse heet Besaniya. Ik verblijf hier in een eigen apartement, deel het af en toe met andere gasten. Het is echt heel mooi hier en ik zal morgen allerlei foto's maken en posten.
Er zit hier met vier vrijwilligers (studenten). Maar de komende weken komen er meer. Iedereen heeft zo zijn eigen project. En loopt rond met zijn eigen frustaties. Het is de meesten niet duidelijk wat ze moeten doen. Er is nauwelijks begeleiding, je voelt je snel overbodig. In de komende blogjes zal ik verslag doen waar ze mee bezig zijn. Echt heel interessant!

Rondleiding Mukono.
Met Marion, manager van het guesthouse, ben ik vandaag door Mukono gegidst. Heenweg lopend, downhill (Besaniya ligt bovenop een heuvel) duurde dat ongeveer 20 minuten. Het stadje is aardig overzichtelijk, zeker in vergelijking met Kampala. Ik heb van alles aan fruit en groente op een markt gekocht en geleerd hoe je dat moet aanpakken.... Verder de uitvinding van mijn reis gekocht.......een mobiel modem (dongel). Het kost wel wat, maar dan heb je ook wat: overal in Uganda heb ik nu internetverbinding!! En nog snel ook. Het bloggen en foto's nemen wordt nu echt leuk. Maar ook allerlei dingen opzoeken voor het werk dat ik hier kan gaan doen. In Besaniya is geen verbinding en de studenten die hier zitten hebben ook zo'n ding. Reizen met een laptop is de gewoonste zaak van de wereld, zo blijkt.

Na bank, supermarkt en koffieshopje bezocht te hebben, gingen we per boda boda weer terug. Omdat we nogal veel boodschappen hadden, deze keer ieder op een eigen boda. Die moeite had om uphill te komen want de weg is vol kuilen, onverhard en lekker steil!

En nu is het de hoogste tijd om mijn spinazie te gaan koken die ik vanmorgen met Marion op de markt kocht (zie foto hiernaast Marion met mijn spinazie)!

Project Kawempe Youth Center

De gids, Tim, die mij maandag rondleidde in Kampala, is verbonden aan het Kawempe Youth Center. Het is een project waar allerlei activiteiten georganiseerd worden voor jongeren. Er is een bibliotheek, zowel voor kleine kinderen als voor studenten. Voor ongeveer 2 euro per maand kunnen ze boeken lenen, gebruik maken van de studieruimte en deelnemen aan computerlessen. Ik ben vergeten foto's te maken daar.... s'Avonds heb ik Tim blij kunnen maken met het lesmateriaal dat ik digitaal bij me heb. De eerste twee USBsticks zijn dus inmiddels gedoneerd, via Tim aan Kawempe.
Al het lesmateriaal heb ik er opgezet (thx to Kelvin van VNN!!). Daarnaast heb ik Tim blij kunnen maken met het kopiëren van mijn muziek op een tweede stick. O.a. met hele oevre van Bob Dylan (thx JW!!). Hij wist niet wat hij zag!! En daarnaast nog vele gigjes aan voor hem onbekende en bekende muziek. Film en muziek downloaden is hier nog niet echt ingeburgerd omdat, als er al internetverbinding is, dit super traag gaat.
Zoals ik het nu zie, zal ik zeker terug gaan naar Kawempe en het contact met Tim onderhouden.

Voor meer belevenissen in Kampala, zie de foto's (slideshow hiernaast is ook link naar Flickr). Ik heb nu wat tekst bij de foto's geschreven.

Het leven in Kampala

Maandag 4 oktober

Vandaag staat er een rondleiding door de stad Kampala gepland. Een gids leert me de stad kennen, maar vooral ook de gewoonten van de Ugandees.
Sander, eigenaar guesthouse ICU, vertelde me gister wat ik als eerste moet vergeten in Afrika: dat is TIJD. Een grote verrassing dan ook dat Tim (nee, niet mijn zoon maar een rasechte Oegandees, 27 jaar), exact op de afgesproken tijd zich meldde.
Ik ging er vanuit dat hij me gedurende een dagdeel zou begeleiden, maar ik was s’avonds om 19 uur pas weer in het guesthouse. En heel veel indrukken en feitenkennis rijker.
Wat een mzungu (=blanke) meteen moet leren is om zich te verplaatsen in het locale vervoer.

De matatu
Een matatu is een taxibus (VWbusje). Het krioelt ervan in Kampala. De les die ik van Tim kreeg: 1. weet exact straat en gebouw waar je naar toe wilt. 2. weet tevoren de prijs. 3. heb altijd kleine coupures bij je. Heb je geen gepast geld, roep dan als je rijdt de conductor en geef hem je geld zodat hij tijd en gelegenheid krijgt om, gaande de rit, je wisselgeld terug te geven. Ook al is de taxi vol, er kan altijd nog wel iemand bij. Omdat je met een taxi vaak vast raakt in het verkeer en het dus lang kan duren voordat je je bestemming bereikt, is een taxi goedkoper dan een brommertaxi.

De boda boda
Een boda boda is een brommertaxi; in Westlandse term een buikschuiver. Mijn eerste rit op een boda boda heb ik gisteren al mogen ondergaan. Tim zette me op de foto, maar let wel, hij moest ook nog
achterop. Met z’n drieën dus lekker dicht tegen elkaar aan. Ik zie ze ook wel met vier rijden. Er was net een plensbui geweest, de straten waren lekker glibberig. En het lijkt een sport van de chauffeur om niet in stilstand te komen, dus lekker overal omheen slalommen. Ook hier weer geldt dat je tevoren precies moet aangeven waar je moet zijn en hoeveel het kost.

Downtown en Uptown
Er bestaan verschillende delen in Kampala en het contrast is groot. In korte loopafstand gaat het arme deel (downtown) over in het rijke deel (uptown). Downtown zie ik een enorm chaotisch straatbeeld, goederen worden op straat verkocht, de straten zijn smerig, het krioelt er van de mensen. Overal beweegt het. Ik kon er nauwelijks foto’s nemen omdat ik alleen maar bewegende mensen zag. Uptown zijn zeer moderne bankgebouwen en hotels. Ruim gebouwd met de nodige parken erom heen. Overal is security, met stoere geweren. Als je een restaurant of bank in gaat, ga je door een detectiepoortje en worden tassen en zakken gecontroleerd. De security in Kampala is na de aanslag tijdens het WK enorm verscherpt.

Ambassade
Uptown staan ook de ambassadegebouwen. Tim bracht me in het gebouw van de KPMG (!) naar de vierde verdieping waar de Nederlands ambassade is gevestigd. Ik werd er hartelijk welkom geheten en mij werd aangeraden om me te registreren. Als er vanwege wat voor omstandigheden dan ook gevaar dreigt, krijg je bericht op mobiel en mail. En verder ook als er leuke bijeenkomsten zijn die de ambassade organiseert.

Ik zal morgen mijn blog vervolgen want ik kan vandaag met Henk mee naar Mukono. En die staat ineens voor de deur! Ik heb een heleboel foto's kunnen uploaden. Ik moet ze nog wel editen, maar nu geen tijd meer. Zie hiernaast de slideshow (dat linkt naar mijn Flickr-account)

In Uganda!

Het is gelukt, ik ben gearriveerd. Nu gaat het blog dus echt beginnen. Maar o jee, wat zal ik moeten wennen....hele trage internetverbinding en een brak toetsenbord (op pc van het guesthouse). Letters blijven steeds hangen. Nou ja, toch boven verwachting dat ik in de eerste uren van Uganda al kan bloggen.
Aan een ieder die naar de zuidelijke werelddelen wil vliegen, raad ik de Emirates aan. Een relatief jonge vliegmaatschappij met een nieuwe vloot. Veel ruimte in de toestellen en van alle gemakken voorzien. Ik heb het er naar mn zin gehad. Van Dubai niet veel gezien want het was al middernacht. Maar een hypermodern vliegveld.


Op Entebbe stond Habat, de afhaaloegandees, met een papiertje in de lucht te zwaaien met Jacky erop. En hij bracht me in een luxe car over stoffige (asfalt) wegen, naar het ICU guesthouse in Kampala. Dit house is van alle gemakken voorzien en de eigenaar is Sander, die hier met zijn Nederlands gezin al zo'n drie jaar woont. Ik moet nog horen wat ze hier allemaal uitspoken. Ik zal hier 2 nachten blijven. Morgenochtend staat er een rondleiding met gids gepland door de stad. Als ik maar geen goud of zilver omhang, want dat is in het stadse leven teveel een uitdaging hoorde ik net.

Nog even online @home

Nog een klein, laatste berichtje vanuit Nederland. Zo gemakkelijk als dat hier nog kan: je zet je pc aan en meteen online. Dat zal de komende tijd anders zijn. Ik zal me in Uganda goed realiseren welk een luxe het is om, zonder dat je het je bewust bent, voortdurend on- en offline kan werken.
Om een aan mij veelgestelde vraag van de laatste weken te beantwoorden: Uganda heeft een oppervlakte van 236.000 km². Dat is 7 x Nederland. Verder is het er 1 uur later als in Nederland. Als de wintertijd bij ons in gaat, dan is er 2 uur tijdsverschil.

Mijn tas is gepakt en in plaats van balpennen om uit te delen aan de kindertjes, kreeg ik USBsticks mee van mijn familie. Ik hoop er nijvere studenten blij mee te maken.